MOORS MAGAZINE REVIEWS

MOORS MAGAZINE is catching up with some of our albums from the backcatalog and has been writing some lovely and honest evaluations. Here’re 2 : COLIN WEBSTER & DANIEL THOMPSON – Boskage and SETT – First And Second. Both albums are still available from our store and on bandcamp.

“Als akoestisch gitarist Daniel Thompson en altsaxofonist Colin Webster samen gaan spelen weet je dat je het onverwachte kunt verwachten. Het in juni 2018 opgenomen album Boskage bevat drie improvisaties die behoorlijk wat aandacht en concentratie vergen van jou als luisteraar, maar daar krijg je dan ook wel wat voor terug, want Thompson en Webster zijn twee ongewone virtuozen, die juist omdat ze volledige controle hebben over hun instrument ook de volledige vrijheid durven opzoeken. Dat begint in de eerste improvisatie met wat aftastend uitwisselen van geluiden, maar al snel gebeurt er heel veel en gaan de twee een geweldig muzikaal gesprek aan, dat heftig, maar ook intiem wordt, en laten we vooral niet vergeten, ook bijzonder humoristisch. Luister maar eens naar het begin van de derde improvisatie – dat is niet alleen muzikaal subliem, maar ook geweldig grappig. Zoals wel vaker bij dit soort intensieve improvisaties ontgaat je als luisteraar vrij veel als je er de eerste keer naar luistert, maar als je de moeite neemt dit album vaker te beluisteren zul je merken dat het nog veel geraffineerder en beter in elkaar zit dan je dacht. Spannend van begin tot eind, en veel avontuurlijker dan hier zul je het niet gauw vinden. Voor iedereen met open oren.”

Sett is een gelegenheidsband met een behoorlijk ongewone bezetting, zelfs voor een free jazz-kwartet. Het gaat hier om twee unieke, eigenzinnige gitaristen, de Vlaming Dirk Serries en de Brit Daniel Thompson (die overigens allebei hun eigen geweldige platenlabel zijn gestart), contrabassist John Edwards en violaspeler Benedict Taylor. Drie Britten en een Belg, maar alle vier uit hetzelfde avontuurlijke hout gesneden. Op dit album hoor je twee sessies van een klein half uur elk die in november 2019 zijn opgenomen, die van de luisteraar behoorlijk wat aandacht en concentratie vergen. Dit is geen muziek voor luie luisteraars of voor mensen die achtergrondmuziek zoeken, laat ik het zo maar zeggen. Muziek voor mensen met open oren en een open geest, die door ogenschijnlijke chaos heen kunnen luisteren en kunnen horen hoe flexibel en soepel de vier mannen op elkaar reageren en met elkaar tot iets spannends en hechtst komen. Luister bijvoorbeeld eens naar het eerste fragment dat ik uit de eerste sett heb geknipt (wat eigenlijk een doodzonde is) en dat begint met wat toch wat op chaos lijkt, maar wat al heel snel naar een hechte samengesmede spannende brok muziek toewerkt. Luister er maar eens een paar keer achter elkaar naar, en je bewondering zal zonder meer groeien.Dat geldt ook voor de fluisterzachte passages, waarbij ik echt op het puntje van mijn stoel zit – de spanning wordt er op die momenten zo fenomenaal mooi ingehouden dat ik echt met open mond zit te luisteren. En als je dan goed luistert kun je soms niet echt thuisbrengen welk geluid nu op welke manier uit welk instrument is ontlokt, en dat maakt het eigenlijk nog leuker. Daarom is het ook eindeloos veel leuker om live bij dit soort concerten aanwezig te zijn, maar een opname als deze maakt veel goed, zeker omdat ook hier weer blijkt dat vaker luisteren nog veel meer details en subtiele geheimen aan het licht brengt. Een juweel van een album.”

WEBSTER & JACKSON at PlusEtage

Last Friday we had our 2nd label event at the lovely PlusEtage jazzclub in Baarle-Nassau (NL) with a fantastic duo performance of COLIN WEBSTER (alto sax) and TOM JACKSON (clarinet). Ben Taffijn’s NIEUWE NOTEN wrote a lovely review in combination with analyzing Webster & Jackson’s THE OTHER LIES album. Next up : CHARLOTTE KEEFFE & ANDREW LISLE – April 29th.

“Twee blazers, als duo, hoor je zelden. Vandaar dat klarinettist Tom Jackson en saxofonist Colin Webster nog nooit samen op het podium stonden of samen een album opnamen, ook al kennen ze elkaar al jaren en wonen ze beiden in Londen. En als Dirk Serries ze niet gevraagd had voor het bij zijn A New Wave of Jazz verschenen ‘The Other Lies’, was het er wellicht wel nooit van gekomen. Gisterenavond waren de twee ook live te horen in de PlusEtage.

Wellicht komt het duo Jackson – Webster wel het mooist tot zijn recht in de fragiele, ingetogen passages, direct al in het eerste stuk op de CD en op menig moment tijdens het boeiende treffen in Baarle-Nassau. Boeiend hoe de klanken in elkaar haken, elkaar kruisend in het hoog. Soms hoor je niet eens of het nu de klarinet is of de altsax. Bijzondere klanken, vaak het gevolg van het op vrij onorthodoxe wijze inzetten van de instrumenten. Met name Webster werkt veel met zijn kleppen, blaast over het riet, lispelt, gromt en sputtert naar hartenlust. Op andere momenten en het tweede stuk voor de pauze tijdens het concert is er een mooi voorbeeld van, overheerst de speelse creativiteit, gaan de twee met elkaar het duel aan in het hoogste register. Al kwetterend en schreeuwend zoeken de heren de grenzen op van hun instrument. Mooi is ook het begin van het laatste stuk in Baarle-Nassau waarin de twee middels circulaire ademhaling een krachtige drone neerzetten, de klanken haken hier volledig in elkaar.

Het album is niet minder bijzonder, neem de verrichtingen in het tweede stuk, waarin we Webster op baritonsax horen (die had hij gisterenavond niet meegenomen). Stugge klanken produceert hij hier, antwoord gevend op Jacksons springende noten. In het derde stuk vallen de slierten noten op die Jackson produceert, krachtig begeleid door de ritmische stoten van Webster op zijn baritonsax en verderop vindt een boeiend treffen plaats tussen klarinet en altsax.”

COLIN WEBSTER & TOM JACKSON

Tomorrow we are hosting our label event once again in the fantastic PlusEtage jazzclub (they are celebrating their 50th anniversary this year !!!) in Baarle-Nassau (NL) with this prime duo. Early this year we released their debut duo album ‘The Other Lies’ and have been receiving praise and appreciation. So don’t hesitate and join us for a fine evening of free impro chamber music ! Tickets are available through PlusEtage or at the door.

PRAXIS

Holland’s MOORS MAGAZINE has been reviewing a significant portion of our backcatalog and here’s a fine one on SERRIES/VERHOEVEN/WEBSTER’ PRAXIS album, released in 2020 and still available from our store and on bandcamp.

“Dirk Serries op akoestische gitaren, Martina Verhoeven piano en Colin Webster op altsaxofoon, dan weet je dat je een bijzondere sessie kunt verwachten. Drie absolute grootmeesters in de geïmproviseerde muziek, die onvoorstelbaar goed naar elkaar kunnen luisteren, en die ook hier weer een muzikaal gesprek met elkaar aangaan waar je als luisteraar alleen maar met open mond naar kunt luisteren. Soms gebeurt er bijna niets, en dan klinkt er een merkwaardig geluid waar op gereageerd wordt – hun instrumenten worden op een totaal onconventionele manier ingezet – je hoort Webster blazen, en ook dat geluid wordt muziek, de klankkast van Serries’ gitaar doet op verschillende manieren mee, net als de snaren, die op de meest ongebruikelijke manieren bespeeld worden. En dat geldt ook voor de piano van Verhoeven, die vaak nog het “normaalst” klinkt, maar die ook geëxploreerd wordt op manieren die niet voor de hand liggen. Spannende muziek, van de eerste tot de laatste noot, waarbij ik persoonlijk de stilste passages het spannendst en het mooist vind. Muziek ook die niet snel verveelt, want juist omdat deze drie zo’n ongewoon muzikaal gesprek aangaan ontdek je bij iedere draaibeurt weer kleine details die je eerder gemist had. Een juweel van een album!”

MUSIQUE MACHINE REVIEWS

UK’s Musique Machine continues to support the label with writing lovely reviews about our releases and for this we’re grateful. Here’re two of them. Enjoy and remember that both albums are available from our store and bandcamp.

ANTON MOBIN & MARTINA VERHOEVEN – CURE AND MOUND (CD)

“4 out of 5 rating! Cure and Mound feature two examples of edgy ‘n’ eventful improv for prepared chamber and piano. The CD/ digital download slides in at nearing the eighty-minute mark, and it’s a shifting & darting ride- with both players sparking off each other nicely. The release appears on Belgium based A New Wave Of Jazz- who put out the best in the more difficult, yet often highly creative side of improv and modern composition. The CD comes presented in the labels house style mini gatefold packaging- which all feature minimalistic white texts in grey boxes design, with a write-up inside by Guy Peters. The release comes in an edition of 300 copies- which can be purchased directly from here. The two players here are French improvise/ sound artist Anton Mobin on prepared chamber. And Belgian photographer, bass player and pianist Martina Verhoeven. With the two tracks featured being recorded live in the studio.
The release opens with the track “Cure”- which takes up the lion share of this release at just shy of the forty-seven-minute mark. It starts off in a wonderfully manically angular manner with sways of slicing and grating stings, doomy to cascading key hits, blunt bass fumbling’s- all topped with scuttling and knocking detail- managing to feel gloomy uneasy, insect-like, and surreally wavering in its intent. As we move on the pair keep both fleeting and daring in their playing- as we move from stop ‘n’ start piano key chops meet long scraping and knocking tonality. Onto whipping ‘n’ warping bass tone fluctuations topped with all manner key fidgety and scape dart ‘n’ rip detail. Through to the sawing at times almost manically barking chamber tones, that are tempered by clanging key runs. Onto the tolling-yet-darting piano notation, that shifted by all manner of knocks, scrapes, hiss, and breathy grates. Really a marvellous track that keeps you held & on your toes throughout its length.
Next, we of course have “Mound”- and this comes in at ten seconds sly of the half an hour mark. We begin with a blend of taut fiddles, scrapes, and rattles- which are surrounded by darting shards of doomy to higher piano key work. As we process, we find a sea of playful key darts and jaunts, scared by whooping bass fumbles and shimmering to dragging tone detail. We have moments of haunting tolling key work which is edged by a selection of unease scrapes, drags and creaks. Though equally, we have moments grating, wavering and fiddling manic-ness. At times it felt like the piano was more formal/ atmospheric on this track, but also, we have lots of great more abstract/ primal playing going on too. The pairing of prepared chamber and piano is certainly an interesting one- and on Cure and Mound both Mobin and Verhoeven make the most of chosen sonic tools, really giving them a workout here. This is certainly a release for those who enjoy the more fidgety and abstract side of the improv form, but I really found the whole thing most captivating and rewarding- with not a dull moment in sight/ ear.” Musique Machine – UK

JOHN EDWARDS & DIRK SERRIES – MELANCHOLIA (CD)

“3 out of 5 rating ! Melancholia is an improv release that shifts( at points) rapidly from starkly felt ‘n’ fraught, to the more manic and detailed. It features two respected euro Avant players- Belgian guitarist Dirk Serries- who also runs the New Wave Of Jazz label and is also behind respected/ inferential ambient project Vidna Obmana. And British double bassist John Edwards- who since the late ’90s has built up a large and respected body of work collaborating with the likes of Evan Parker, Lol Coxhill, Tony Levin, and many others. The release appears as either a CD( which I’m reviewing) or a digital download. The CD comes presented in New Waves of Jazz’s house style grey box and white text mini gatefold- with a write up in the middle by Guy Peters. The CD pressing is ltd to just three hundred copies. The album features two number tracks- with these each hitting between the twenty and twenty-four-minute mark. First up we have “I”- this opens with a nicely taut-yet-stark blend of sudden bass neck fumble, jugged and darting guitar strum & scuttle. As the track progresses the more manic side of proceedings comes to the fore- with rapidly bass shifts and bays, detailed and complex guitar saws and strums. As we move on the track dramatically shifts between the sparser and moodier, to the more busy and detailed- within both settings we find moments of compelling angularity, fraught emotionality, and even fleeting moments of the more playful/ quirky. Next, we have “II” which is the longer of the two tracks- we move from the sudden busy ‘n’ jagged guitar motifs and lightly bounding to more buzzing bass tones of the start. Onto the tensioned & thickly droning low end meets fiddling and forking guitar tones, though to the rapid blends of strum, knock, and bass bow. We once again have more spaced/ paired back moments of sly guitar saw ‘n’ slides, and bass scab- but equally we have the more manic busy side of the coin too. With the track playing out with a wonderful searing and oddly grooving, throb, scab, and purr section. 
 Melancholia presents us with forty-five minutes of shifting, at points emotional improv- with both players wonderfully complementing each other nicely.” Musique Machine – UK