nwoj0052

ONNO GOVAERT + VERHOEVEN/SERRIES – TWOFOLD
2cd

Disc One : TWOFOLD – Onno Govaert with Martina Verhoeven
Disc Two : TWOFOLD – Onno Govaert with Dirk Serries

Onno Govaert : drums
Dirk Serries : acoustic guitar, amplified
Martina Verhoeven : piano

Both sets performed, recorded, mixed and mastered at the Sunny Side Inc. Studio, Anderlecht (Belgium) on October 18th, 2021.

Sleeve notes : Guy Peters.
Layout : Rutger Zuydervelt



REVIEWS

Twofold is een dubbel-album – op de ene cd hoor je drummer/percussionist Onno Govaert spelen met pianiste Martina Verhoeven, op de andere cd speelt Dirk Serries versterkte akoestische gitaar, ook met Onno Govaert. Het album met Martina Verhoeven doet oppervlakkig gezien wat denken aan een klassiek jazz-piano-drums-duo (denk aan Cecil Taylor in Berlijn) maar Verhoeven en Govaert durven paden te bewandelen die eerder nog niet bewandeld waren – eat your heart out, Cecil Taylor! Waar bij soortgelijke duo’s de pianist vaak de Grote Solist is en de drummer de ondersteuner, zijn Govaert en Verhoeven volledig gelijkwaardig, en dat betekent bijvoorbeeld ook dat Verhoeven regelmatig een stapje terug doet om Govaert de ruimte te geven, en dat pakt steeds enorm goed uit. De drie stukken die we hier horen zijn alle drie fenomenaal mooi en spannend van begin tot eind. Een album om heel vaak te herbeluisteren ook, want dit is echt een groeiplaatje. Toen ik het album van Govaert met Dirk Serries net had opgezet wandelde er een vriend binnen die lollig opmerkte: “had je opnames van je kinderen teruggevonden?” Een stompzinnige variatie op de opmerkingen die sommige moderne kunst vroeger kregen: “Dat kan mijn neefje van vier ook…” Niets is minder waar natuurlijk, maar het geeft wel aan dat je voor deze geïmproviseerde muziek nog net even wat meer je best moet doen. Om te beginnen is het aan te raden het hele stuk van zo’n drie kwartier te beluisteren, dan zul je tot de conclusie komen dat er onder meer heel ingetogen stukken tussen zitten, en misschien hoor je zelfs bij die eerste draaibeurt al de magie van deze twee virtuoze musici die elkaar weer op een heel andere manier uitdagen – het muzikale avontuur is er niet minder om, en als je bereid bent je oren open te zetten kon er wel eens een complete wereld voor je open gaan. Die vriend heb ik overigens een fragment uit de film Mr Holland’s Opus laten zien waarin Richard Dreyfuss, die de muziekleraar meneer Holland speelt, uitlegt waarom hij besloot muziek te gaan maken – hij had van iemand een lp van John Coltrane gekregen, omdat diegene dacht dat dat wel wat voor hem zou kunnen zijn. Hij kwam thuis, draaide de plaat en “I hated it!!” Maar hij draaide hem nog een keer, en nog een keer, en uiteindelijk raakte hij verslaafd aan Coltrane, omdat hij na een paar draaibeurten door kreeg waar de magie van die muziek in zit. Echte goede muziek wordt altijd beter als je hem vaker hoort. Twofold moet je vaker horen, geloof me.” Moors Magazine – The Netherlands

“The first day of no mail is ascension day so that I can take some more time out for a double CD release. On both discs, we find Onno Govaert on drums; firstly, he is in duet with Martina Verhoeven on piano, and on the second with Dirk Serries on “acoustic guitar, amplified”. Govaert entered the music a decade ago with Cactus Truck and played with almost everyone on the scene. He played with the axis Verhoeven/Serries before, also in combination with others. The three pieces Govaert recorded with Verhoeven are best described as one manic tour de force of free improvised music. Rolling and thundering about. No rules, no prior agreements; start the tape and get the ball rolling. There are quieter moments here in which they catch a breath (and the listener too), but mostly it’s a lively chaotic ride. You could easily think of this as a noise record when they are entirely on the job, with drums and piano closely connected, both hammering away.
With Serries, Govaert recorded one long piece, forty-two minutes.  I never know with improvised music how much of this is a one-take/no editing thing or if there is any post-production. I should think minimal editing and as much ‘as is. At one point in the middle, I thought this is indeed ‘as is’. One take is all. Here too, we served some intense improvisation music and, at times, close to proper noise. Whereas Govaert/Verhoeven’s music is rooted in free jazz, this duo is more towards rock improvisation. Maybe such is the nature of combining drums and guitar? I am not sure. It is unnecessary to state which duet is the more successful one; I enjoyed them quite a lot on this quiet day, making it all less subtle, I assume.” Vital Weekly – The Netherlands