nwoj0039

WARD/VERHOEVEN/SERRIES/ROBERTS : IMAGINARY JUNCTION
cd

Part One
Part Two

Cath Roberts : bariton saxophone and objects
Dirk Serries : acoustic guitar
Martina Verhoeven : piano
Tom Ward : flute, clarinet and bass clarinet

Performed on July 18th 2020, this music was recorded simultaneously in two locations – Brockley and Sint-Lenaarts – using the JackTrip software to transmit/receive the live sound via the internet. The musicians could hear each other at studio quality in near-realtime, despite the physical distance separating them. 

Mixed by Dirk Serries. Mastered at the Sunny Side Inc. studio (Anderlecht, Belgium).

Sleeve notes : Guy Peters.
Layout : Rutger Zuydervelt

“Ook in dit kwartet treffen we Serries en Verhoeven aan op akoestische gitaar en piano, nu vergezeld door twee Britse muzikanten: Cath Roberts op baritonsaxofoon en objecten en Tom Ward op fluit, klarinet en basklarinet. Roberts heeft haar eigen projecten Sloth Racket (kwintet), Favourite Animals (tentet) en Ripsaw Catfish (duo) en is daarnaast te vinden in Moonmot, Article XI, Item 10 en Madwort Sax Quartet. Dat laatste gezelschap staat onder leiding van Ward, die ook deel uitmaakt van Article XI en Favourite Animals. Daarnaast is hij – al dan niet op reguliere basis – aan te treffen in Beats & Pieces Big Band, Overground Collective, London Jazz Orchestra en Yazz Ahmed’s Family Hafla.

De muziek op Imaginary Junction werd opgenomen op 18 juli 2020 op twee locaties (Brockley en Sint-Lenaarts) tegelijkertijd, waarbij de JackTrip software werd gebruikt om het livegeluid via internet te verzenden en te ontvangen. Zo waren de muzikanten in staat om elkaar bijna in realtime in studiokwaliteit te horen, ondanks de fysieke afstand die hen scheidde.

Het album bevat twee lange improvisaties van bijna 34 en bijna 27 minuten en dat is niet het enige verschil met het Rubicon Quartet. Waar dat kwartet vooral op transparante wijze experimenteert, daar graven Serries, Verhoeven, Roberts en Ward meer ondergronds om daar nieuwe gebieden te ontdekken. Het spel is afwisselend en hetzelfde geldt voor de klankkleur. Dat komt niet in de laatste plaats door de drie instrumenten die Ward bespeelt, maar ook doordat Roberts behalve met haar baritonsax ook met voorwerpen in de weer is waarmee zij zowel percussief in de weer is als de muziek ‘bijkleurt’. Overigens heeft ook Verhoeven op haar piano zo nu en dan een percussieve rol. Serries is vaak de onrustige factor in het geheel, geen concessies doend aan zijn ongedurige aard als improvisator en hoorbaar snel denkend in korte frasen waarachter steeds een idee schuilt.

De kracht van de muziek van dit kwartet zit in de stemmingswisselingen en de onvoorspelbaarheid. Zo wordt in de eerste improvisatie na een bedrijvig begin ineens overgeschakeld naar een contemplatief gedeelte, om van daaruit met hernieuwde energie de onrust op te zoeken. Verderop weten Ward en Roberts met fluisterzachte tonen, waarbij Ward zich gedeeltelijk zelfs beperkt tot het blazen van lucht, een enorme spanning te creëren, terwijl Verhoeven en Serries met experimentele klanken de ontstane ruimte op subtiele wijze vullen. Zo is de muziek van het viertal een spel van onrust en gespannen rust.

De twee improvisaties zijn lang en de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het kwartet de spanning niet over de volle lengte van de stukken vasthoudt. Een enkele passage passeert zonder spanningsboog en dus zonder een noemenswaardige indruk achter te laten. Nu is het spanning creëren en weer loslaten een spel dat dit kwartet speelt, maar soms duurt een frase iets te lang om de aandacht vast te houden. Het is een kanttekening bij een album waarop het kwartet wel degelijk overtuigt met vrije muziek waarin experiment, subtiliteit en vindingrijkheid de belangrijkste factoren zijn.” Opduvel – The Netherlands

“There is a certain style of modern free improvisation that I will call open-space improv. This style involves not only non-repeating structures and themes, but allows the music to have generous autonomy along the sparse/dense, loud/quiet, and extended techniques axes. There is no better label for open-space recordings than Belgium’s A New Wave of Jazz, which has been putting out numerous offerings in this style for the last several years.

To that point, Imaginary Junction is a collaboration between pianist Martina Verhoeven, acoustic guitarist and label founder Dirk Serries, saxophonist Cath Roberts, and flutist / clarinetist Tom Ward. The album consists of two long improvisations recorded remotely over the Internet on July 18, 2020, with two members each in the UK and Belgium.

An immediately-recognizable feature of the tracks is how each instrumentalist offers short accentuations and micro-themes, each ostensibly disjointed from what the others are playing. And yet these contributions go together, quite easily when the playing is quiet and sporadic, but even when all four come together in a more assertive stance.

There is no dedicated percussionist, though Roberts is credited with objects while Verhoeven and Serries strike their instruments with authority. They also employ scratching and rubbing of strings. Ward and Roberts offer up breathy atmospherics. These elements combine to create a virtually continuous sense of percussion, even if the lines are shared across the group.

But the high points, to these ears at least, are when Ward, Verhoeven, and Serries are going full-bore with their loosely-structured attack, and are then joined by a loud and angular baritone sax theme from Roberts. These information-dense moments never get old.

There is a certain Zen to the aforementioned open-space improv style that involves (if not requires) simultaneous active and passive listening. On Imaginary Junction, this quartet has managed to express itself in a way that stimulates both the conscious and subconscious minds. The result is an unusual and intriguing recording that easily holds up to multiple listens.” Avant Music News – USA