nwoj0029

NWOJ0029_cover_square_3500px

JÜRG FREY : Echo.Trio.Fragile.Eyot.
cd

Paysage d’échos (2009)
Jürg Frey, harmonica, melodica, piano

Streichtrio (1997)
Angharad Davies, violin
Johnny Chang, viola
Stefan Thut, violoncello

Equilibre fragile (2014)
Jürg Frey, bird pipes

Eyot (2004)
Antonio Correa : piano

1 and 3 are documentations of sound installations

Streichtrio : recorded by Fabio Oehrli, at KuK Aarau, February 24th, 2013
Editing, Mixing, Premastering: Fabio Oehrli, Tonlabor Bern

Eyot : recorded by Mateo Añez and Diego Herrera at studio 3 at Pontificia Universidad Javeriana. Bogotá March 12th 2019. Editing, Mixing, Premastering: Fabio Oehrli, Tonlabor Bern

Paysage d’échos : performed, recorded, edited, mixed by Jürg Frey, Aarau, 2009

Equilibre fragile : performed, recorded, edited, mixed by Jürg Frey, Aarau 2014

Mastered by Fabio Oehrli at Tonlabor Bern.

Sleeve notes : Guy Peters.
Layout : Rutger Zuydervelt

“Meteen het buitenbeentje van het hele pakket. Niet alleen omdat oudere opnamen van verschillende artiesten gecombineerd worden met recentere takes maar vooral wegens het doorgedreven minimalisme van Jürg Frey, de componist van alle stukken.
‘Paysage d’échos’ (2009) is een solomoment van Frey zelf op harmonica, melodica en piano. Het betreft de soundtrack van een geluidsinstallatie waarbij de meest poëtische weefsels haast ongemerkt in elkaar overvloeien. “Slowtime” maar dan in de betekenis van de macht om de tijd stil te zetten. Een principe dat we ook terugvinden bij het collectief van Book of Air. In ‘Streichtrio’ (1997) komt een strijktrio aan de beurt. Angharad Davies (viool), Johnny Chang (altviool) en Stefan Thut (cello) gaan op verkenning in dezelfde schemergebieden. Vergeet barokklassiekers of de romantische meesters uit de twintigste eeuw. Hier zijn stilte en ruimte de hoekstenen van een universum waar je in het luchtledige lijkt te zweven. Met een haast psychosomatische drang streven de drie naar “less is more”. ‘Equilibre Fragile’ (2014, eveneens in de context van een geluidsinstallatie) is eigenlijk een passende titel voor alles wat er op het label verschijnt.
Opnieuw Jürg Frey solo maar deze keer op “bird pipes”. Als luisteraar neem je wederom een duik zonder vangnet in een onmetelijke stilte waarin af en toe fluittonen weerklinken die niets te maken hebben met exotische vogelsoorten maar des te meer met het creëren van ongrijpbare patronen. Tenslotte is er nog een pianosolo van Antonio Correa (‘Eyot’, 2004). Ook hier is het steeds geduldig wachten op de volgende noot om uiteindelijk een totaalbeeld te krijgen. Het spelen met weergalm maakt deel uit van het hele proces.” Jazz’Halo – Belgium

“Onlangs lanceerde Dirk Serries op zijn onvolprezen ‘A New Wave of Jazz’ label weer acht nieuwe albums, waarbij hij zich, we zijn het inmiddels gewend, niet beperkt tot de vorm van vrije improvisatie die hij zelf beoefend. Net als in de vorige worp en bij de keuze voor het festival dat vorig jaar oktober eenmalig plaatsvond in De Singer, Rijkevorsel, balanceert Serries ook nu weer tussen hedendaags gecomponeerd en vrij improvisatie. De muziek van Jürg Frey is daar een toonbeeld van en ‘Echo.Trio.Fragile.Eyot‘ vormt een prachtige aanvulling van Frey’s discografie.
Frey kwam hier begin deze maand reeds ter sprake, toen met drie stukken voor klein ensemble, gespeeld door Ordinary Affects. De aanleiding was een uitgave bij Edition Wandelweiser Records. Dat juist Frey nu ook door Serries is uitgekozen, is geen toeval. We kennen de man zijn voorliefde voor dit type componisten en ook de uitvoerenden: Angharad Davies, Johnny Chang, Stefan Thut en Antonio Correa zijn zeer gewaardeerde collega’s. Vier stukken bevat dit album, uit de afgelopen 25 jaar van Frey’s carrière. Twee installaties en twee stukken voor kleine bezetting. Zelf zegt hij over de keuze voor dit album: “For the Cd I was looking for two installations to relate to the static compositions and to bring an opening to it blur the distinctions between composition and installation. And now, maybe the installations might be experienced even more as composition than the two other pieces.”  In ‘Paysage d’échos’ zet Frey niet alleen een harmonica, een melodica en een piano in, maar ook drie luidspreker, ver uit elkaar. De installatie stond in 2009 in het Zwitserse Aarau, waar Frey deze opnames maakte. Intieme, fragiele klanken, schijnbaar zonder echte samenhang. De harmonica en melodica zet Frey in om wolken van klank te produceren, als de branding. De piano om spaarzame accenten toe te voegen. Ook ‘Equilibre fragile’ is een installatie, dit keer uit 2014. En ook gaat het om de opnames van een eenmalige actie, zonder partituur. Voor dit laatste stuk gebruikt Frey vogelfluitjes en zeven luidsprekers over zo’n honderd meter geplaatst in een boomgaard. Wil je dit stuk echt naar waarde kunnen schatten, dan verdient het aanbeveling het te beluisteren met een goede koptelefoon. Is het volume bij Frey normaal gesproken al niet erg luid, hier moet je je echt concentreren om de nuances mee te krijgen. Dan hoor je de vogelfluitjes, in diverse toonhoogtes, naast zeer zachte achtergrondgeluiden. Gaandeweg ontstaat er iets van samenhang en ja, wat Frey zelf zegt klopt. Beide stukken krijgen uiteindelijk iets van een eenheid, al was dat geen vooropgezet plan.  ‘Streichtrio’ stamt uit 1997 en wordt hier uitgevoerd door violiste Angharad Davies, altviolist Johnny Chang en cellist Stefan Thut. Stellen dat dit een a-typisch strijktrio is, is een understatement. Het enige dat dit stuk met al die beroemde voorbeelden gemeen heeft, is de bezetting. Frey laat ze unisono  klanken spelen, klinkend als een zwerm insecten. De klanken lossen iedere keer op in de stilte, waarna daar weer nieuwe uit opdoemen. Ook in het laatste stuk ‘Eyot’, gespeeld door pianist Antonio Correa, valt het op: Frey beperkt zich in zijn composities tot het hoogst noodzakelijke, verkent de grens tussen muziek en stilte, geïnteresseerd als hij is in de vraag: “how close to silence a sound can get. Can silence even be inside the sound?” ‘Eyot’ lijkt deze vraag met een “ja” te beantwoorden.” Nieuwe Noten – The Netherlands

“Four remarkable avant-garde recordings, two of which document sound installations – gently inspiring.” Kevin Press/The Moderns – Canada

” I easily admit I don’t know much about Jürg Frey, the Swiss composer, other than he is a member of the Wandelweiser group of composers. What I do know is that his music is very quiet, almost like non-existing and I had to turn up the volume quite a bit here to hear anything at all. According to the liner notes the four pieces are connected even when they are quite different, both in composing and performing. Two pieces are from installations and are performed by Frey alone. In ‘Paysage D’Echos’ he plays harmonica, melodica and piano and in ‘Equilibre Fragile’ bird pipes. The latter piece is so extremely silent that I had to turn up the volume a lot and yes, there are bird pipes and even more silence. I liked the other one better, in which the notes are sustained on the harmonica and melodica, while the piano plays sparse notes. Somehow this sounds like a very sorrowful piece of music. Frey using a computer, which I somehow found remarkable, played all instruments on both of them. The other two pieces are ‘Streichtrio’, for violin, viola and violoncello and ‘Eyot’ for piano. In the trio piece, it seems as if the three instruments are barely touched upon. They are, you can hear that, but almost with some hesitation, it seems, and always followed by a bit of silence. I am not sure if I would say the same of the piano piece. There are intervals with silence here too, but not so much the hesitant approach to the keys, I think. The cover explains that all of these pieces can be regarded as ‘static’, without much direction or journey and that’s why they appear on a CD together. It is quiet and it’s static and it’s surely quite beautiful. Best enjoyed by letting it all just happen as it rolls along.” Vital Weekly – The Netherlands