nwoj0024

NWOJ0024_cover_square_3500px

SERRIES/VANDERSTRAETEN/VERHOEVEN : IMPETUS
cd

Unison
Emission
Stasis
Impetus
Tangent

Dirk Serries : acoustic guitars
Kris Vanderstraeten : percussion
Martina Verhoeven : piano

Performed, recorded, mixed and mastered at the Sunny Side Inc. Studio, Anderlecht
(Belgium) on December 2018. Sleeve notes : Guy Peters.  Layout : Rutger Zuydervelt

“Dirk Serries (acoustic guitars), Kris Vanderstraeten (percussion) and Martina Verhoeven (piano) – these are three featured figures of international avant-garde jazz scene. Musicians are playing and collaborating with dozens of other famous jazz masters. Their music is played with expression, drive, creativity and energy. All three musicians have their own style of improvising, sparkling virtuosity and the will to create new, exciting and modern sound. All their music is usually based on the basics of avant-garde jazz and free improvisation.  “IMPETUS” is the newest collaboration of these three musicians. It’s an exciting occassion to hear out all three improvisers playing together. An album is based on dynamic turns, passionate thrills, remarkable charming melodies and gorgeous timbres. Sonoristic experiments, coloristics and research of strange timbres are added to flowing impressive melodies, bright riffs and wild culminations. All these elements joined together create an effective, bright and original sound. The musicians are using their own ways of playing and experimental ideas to form an instrumental section. It’s original, vivid and modern, based on extravagant decisions, provocative, rare, radical or simply crazy ideas, unexpected surprises and special effects. An open form is chosed everywhere – the musicians are get along just fine and succesfully create adventurous, impressive and tremendous free improvisations. Telephatic corresponding to each other’s playing, immediate responses, spontaneous solos and instant improvising are the main elements of each composition. The stylistic variety is wide and organic – American, European and Scandinavian avant-garde jazz, newest innovations of experimental jazz and modern jazz sounds are connected together. The musicians frequently make a return to the roots of avant-garde jazz – the typical elements of 1960’s and 1970’s avant-garde jazz, classical forms and old ways of improvising, classical playing techniques and traditional forms are used here and gently fit together with fresh experiments and evocative ideas. Guitarist Dirk Serries is mixing up together dynamic solos, roaring thrills, heavy aggressive riffs, expressive melodies, flowing passages and special effects. Relaxing, calm, meditative or solemn pieces also are the parts of these compositions – it has an effective and touching sound. Improviser mixes up together his own style, unique sound, expression, drive and creatvity and finally makes an original sound, which is the key of the melody line. Guitars and piano brought together make an independent and incredibele melody line. Dynamic and vivid guitars are corresponding to piano. Martina Verhoeven’s music is a burst of energy, emotions and passions. Her music mostly played in bright and active mood – hot thrills, full blasts of energy, booming breaking culminations, driving solos, frantic perturbating sequences, special effects, sharp timbres, transcendental flowing passages and remarkable, simply fantastic melodies are the main compounds of piano improvisations. That makes a solid base of the melody line, brings colorful tunes and sounds to the background and effects an original and dynamic rhythmic section. Colorful timbres, special effects, exotic tunes, extended playing techniques, evocative radical decisions, sonoristic experiments, free improvisations and bright moving improvisations – that’s the base of Kris Vanderstraeten’s percussion’s section. The improvisations is the source of new colors, engaging free improvisations, driving culminations and surprising decisions. Whole album is created with fantasy, passion and drive – it has modern and touching sound.” Avantscena – Poland

“Niezwykle ochoczo powracamy do muzyki swobodnie improwizowanej! Wieczny duch minimalizmu nie będzie jednak opuszczał muzyków, zwłaszcza w kilku kluczowych momentach Impetus, niewątpliwie ekscytującego spektaklu o takiej właśnie nazwie. Dirk Serries na gitarze akustycznej, Kris Vanderstraeten na instrumentach perkusyjnych oraz Martina Verhoeven na fortepianie. Ponownie Sunny Side Inc. Studio, grudzień 2018 roku. Pięć fragmentów, łącznie prawie 44 minuty.

Opowieść tria rozpoczynamy od powolnego głaskania instrumentów, pierwszych zwodniczych interakcji, zwinnych preparacji, małego drummingu, posuwistego piana i skromnej gitary, która choć akustyczna wedle opisu płyty, na początku pobrzmiewa drobinkami prądu. Oto przed nami full free improv, realizowane od startu niezwykle pieczołowicie. Początkowo szyte gęstym ściegiem, potem from time to time, nabierające znamion czystego minimalizmu. Niuanse, detale, szczegóły i drobiazgi, to elementy składowe tej historii. W pierwszej odsłonie dominują akcje i adekwatne reakcje, specyficzne i błyskotliwie call & responce. A na finał części nawet coś na kształt estetyki click piece, idei znów wprost z głowy Johna Stevensa. Druga opowieść zaczyna się kojącym spokojem narracyjnym. Dźwięk za dźwięk, ale wszystko bliskie detailed minimal – konsekwentne wzmagania z naturą dźwięku ultra akustycznego, surowego, pełnego czerstwej urody. Całość ładnie się zazębia, czemu pomagają perkusjonalne, dość aktywne błyskotki.

Część trzecia, najdłuższa, przywołuje w pamięci klimat akustycznych przygód Dereka Baileya, nie tylko na poziomie gitary, ale także perkusjonalii. Muzycy świetnie na siebie reagują, a nic co boskie, nie jest im w tym momencie obce. Narracja w fazie początkowej i środkowej szybko nabiera intensywności i gubi schowany za kołnierzem minimal. Z czasem akordy piana i powstrzymująca się od nadmiernych emocji gitara, starają się konstytuować minimalistyczny pragmatyzm tej improwizacji. Narracja osiąga stan wielowymiarowego szumu post-akustycznego, by w finale utonąć w półdronowej repetycji gitary. Czwarta improwizacja wyprowadza ideę minimalizmu zdecydowanie przed szereg. Jeden akord piana, coś zaskrzypi na małym werblu, przypadkowy owad usiądzie na gryfie gitary. Wszyscy dość skutecznie poszukują wiecznej ciszy. Po połowie utworu wykazują się jednak większą aktywnością, baa, w fazie finałowej zagęszczają opowieść do poziomu zbliżonego do początku spektaklu. Ostatnia improwizacja podtrzymuje intensywność końcówki poprzedniej. Preparacje perkusjonalne, szorowanie strun gitary, stukot fortepianowych młoteczków. Narracja żwawa, pod koniec osiąga nawet stan półgalopu, z okruchami acoustic noise. Piękny finał równie wyrazistej płyty.” Spontaneous Music Tribune – Poland

“Of an entirely different nature is the trio disc that Serries and Verhoeven recorded a month later, December 2018, with percussionist Kris Vanderstraeten (also known for his work with Timo van Luijck). Here Verhoeven is at the piano, where she is often to be found and Serries plays acoustic guitar. Here we have five pieces of hardcore free improvisation and perhaps, even if this sounds negative (which it is not), it sounds exactly as you would imagine free mprovised/free jazz music to sound like. Upon superficial hearing, it is three people producing sounds on their instruments in a chaotic and disoriented manner. Verhoeven plays the keys, Vanderstraeten rattles the cages and both instruments sound like you know they do, but Serries plucks, hits, scratches the
strings, and effective maltreatment of the acoustic guitar. Your teacher would not approve. However, I am not someone who hears this kind of music for the first time; that doesn’t mean I am an expert on this, far from it. I do think I have, in general, a wide interest in matters of new music, and understand a little something of the world of interaction. That is what this is about; this is the music of three people enjoying the total freedom to play together, use the instruments as they see fit, and while superficially it may seem they are just doing something free and wild, I would think they listen and respond to each other in a great way. Responding, acting and re-acting, doing the same thing or doing something completely different and all along keep the listener listening. This is getting close to the area of free jazz, but it is not, I would think, even when trying to distinguish both matters is not easy. Just like this music is not easy, but upon close listening reveals a lot of beauty.” Vital Weekly – The Netherlands.