MOORS MAGAZINE just reviewed SERRIES/THOMPSON/VERHOEVEN’s TODAY AND ALL THE TOMORROW. Read it here below. The album is still available for our bandcamp store. Thanks.

“Dirk Serries en Daniel Thompson op akoestische gitaar, dat levert al een opmerkelijk duo op, want deze twee eigenzinnige en buitengewoon avontuurlijke gitaristen weten je als luisteraar altijd weer te verrassen, onder meer doordat ze geluiden uit hun gitaar weten te toveren die je niet voor mogelijk had gehouden. In dit geval komt daar Martina Verhoeven bij, dit keer niet als pianiste, maar op de contrabas, en dat levert een bijzonder indrukwekkende combinatie op, want die contrabas werkt hier bijna als de centrifugerende kracht waar de twee gitaristen omheen werken. Je zit hier als luisteraar eigenlijk steeds op het puntje van je stoel, want dit trio speelt soms bijna fluisterend ingetogen, om even later onvoorwaardelijk los te barsten op een manier die af en toe doet denken aan de tekenfilm-versie van rock ‘n’ roll, want humor is in deze muziek nooit ver weg. Want hoewel je deze muziek gerust avant-garde mag noemen kun je ook horen dat de spelers met heel veel plezier samen zitten spelen, en er mag zeker gelachen worden. Kortom, een heerlijk plaatje, waarin weer eens alle mogelijkheden van de contrabas en de akoestische gitaar op een verbazingwekkende manier geëxploreerd zijn, terwijl er ook nog eens geweldige muziek gemaakt werd. En ook dit is weer een groeiplaatje, zo’n album dat bij elke draaibeurt beter wordt, omdat steeds meer op zijn plek valt. Voor iedereen met open oren een absolute aanrader.”

MUSIQUE MACHINE pays some nice attention to the brilliant album of HYDRA ENSEMBLE. VISTAS was released last month on A New Wave Of Jazz. Here’s the review and you can order the album here.

“Vistas is a five-track journey in starkly bounding and angular forking improv for double bass, two cellos and electronics. It’s a grim-yet-torque-tight affair, which hums with both shady inner doubt & foreboding anxiety. The release appears as a CD release on Antwerpen’s New Wave Of Jazz label- with the mini white and grey box gatefold following the labels house style- with the inner gatefold featuring a two-page write-up about the release, and the project by Guy Peters. This release has an edition of 200 copies, and can be purchased directly from the label. Rotterdam-based quartet Hydra Ensemble has been active since 2021, and Vistas is the project’s second release following on from Voltas, which appeared on Inexhaustible Editions. The project brings together Lucija Gregov and Nina Hitz both on  Cello, Gonçalo Almeida on Double Bass, Rutger Zuydervelt  on Electronics. The five tracks featured here run between seven and eleven minutes a piece, and while the whole album has an air of bleak tension, each track manages to have its own identity/ edge. We open with pared-back almost post-punk bass bounding meets compressed tone searing & subtle electro chop of “Vista I”. Moving onto taut textural scape ‘n’ fiddle and jagged bass billow of “Vista II” which later adds in tense string fiddles and oppressive electro buzz.  With the album playing out with the forlornly bowing grey sonic folds meet fiddling ‘n’ fork of “Vista V”- which latter becomes a lot more suffocatingly dense. Vistas finds the improv form fed through with grey doubt and tighten unease- certainly not an easy, or formally pleasing ride. But it fits like a glove if you’re after grim-yet-taut improvising.” Musique Machine – UK

MOORS MAGAZINE wrote an absolutely beautiful review on RENNIE/ROBERTS/SERRIES’ Translucence album, which we released last month. The album still available here.

“Trombone en baritonsax gaan heel mooi samen, dat kon je al constateren bij vroege opnames van het orkest van Duke Ellington (met meestal Harry Carney op de baritonsax) en ook later kwam de combinatie regelmatig terug. Maar zo harmonieus en lyrisch als dat meestal klonk klinkt het bij saxofoniste Cath Roberts en trombonist Tullis Rennie toch niet.
Zij gaan eerder de avontuurlijke kant op, waarbij de randen van wat er uit hun instrument gehaald kan worden worden opgezocht. Dat doet heel af en toe denken aan de geweldige exploraties van iemand als Wolter Wierbos. Hier krijgt het begrip improvisatie een nieuwe dimensie, zeker als de Belgische gitarist Dirk Serries zich aansluit, en er een fenomenaal trio gevormd wordt.
Als luisteraar zit je al heel snel op het puntje van je stoel, omdat deze drie virtuozen niet alleen voluit durven gaan, maar ook heel stil en ingetogen durven fluisteren en zoeken, waarbij je als luisteraar soms je adem inhoudt. Alles valt steeds perfect op zijn plek, en dat vind ik zelf eigenlijk het meest verbazingwekkende van dit soort geniale improvisatiesessies – blijkbaar zijn de drie musici zo geconcentreerd samen aan het spelen dat je als luisteraar een aantal draaibeurten nodig hebt om de complete schoonheid te doorgronden van wat ze daar in één intense improvisatie hebben neergezet. Muziek voor iedereen met open oren, en voor iedereen die bereid is wat vaker naar een cd te luisteren om alle finesses en details tot zich door te laten dringen.” Moors Magazine – The Netherlands

Last but not least DIRK SERRIES’ SOLO ACOUSTIC GUITAR IMPROVISATIONS II/III (2xLP) got reviewed by Nieuwe Noten. This 2nd segment in DIRK SERRIES’ solo explorations on the Höfner archtop guitar was released early 2022 after a pressing delay of one year on double vinyl and now reviewed. The 2xLP is of course still available through our bandcamp store.

“In januari 2021 bracht Serries een eerste LP uit met improvisaties op akoestische gitaar, onlangs voegde hij daar nog twee delen aan toe. Zesentwintig vrij korte stukken, verdeeld over vier LP kanten. Geen melodie te bekennen, nergens. Typisch Serries nieuwe stijl. Het is de Serries die we kennen van zijn recente albums, zoals het hierboven genoemde Translucence. Op zoek naar mooie geluiden, aparte bewegingen, abstracties. Soms, zoals in ‘Scourge’, ‘Imminent’ en ‘Syntactic’, op de grens van de stilte. Dat Serries hier niet alleen de snaren met zijn vingers beroert, moge duidelijk zijn. Hij heeft zijn strijkstok en vast nog wat andere hulpmiddelen, met als effect dat het geluid regelmatig opvallend weinig weg heeft van dat van een gitaar. Verder is het karige muziek die Serries ons hier serveert, uitgebeend, minimalistisch. Wat hier zo veel betekent als dat er niets gebeurt, wat niet moet gebeuren. Hier klinkt geen noot te veel.”