Belgian improvisers TOM MALMENDIER (drums) and DIRK SERRIES (guitar) are playing Bar Lume in Gent on October 21st, 2020, in the light of their duo album ‘Vanguard’ released this year in April.

Poland’ Spontaneous Music Tribune has been great supporter of the label since day one. Here they are reviewing the forthcoming album of Colin Webster & Andrew Lisle ‘New Invention’.

“Muzycy, którzy nagrali już sto tysięcy wspólnych płyt, tym razem spotkali się w londyńskim Shrunken Heads Studio, a działo się to pod koniec maja ubiegłego roku. Webster zagrał wyłącznie na saksofonie altowym, Lisle na pełnym zestawie perkusyjnym. Ich siedem improwizacji potrwało mniej więcej trzy kwadranse.

Skrzeczący rytmicznie saksofon zwiera szyki z pełnowymiarowym circle drumming, w szprychy którego Andrew – bez utraty dynamiki – wplata jakieś tajemnicze preparacje (na talerzu? na werblu?). Całość od pierwszego dźwięku brzmi niesamowicie! Narracja kipi emocjami – akcja goni tu akcję, dźwięk pędzi za dźwiękiem. Muzycy prą do przodu, aż lecą iskry! Andrew niczym Edward Nożycoręki, Colin prawie jak Mechagodzilla! Kompulsywny taniec straceńców – thrash free improvised jazz! Przez moment zdejmują nogę z gazu, biorą głęboki oddech, po czym ruszają dalej i ponownie stłuką się po mordach. Na sam finał serwują nam szczyptę dłuższych fraz, tudzież garść bardziej tanecznych emocji. Druga część zaczyna się spokojnie, ale to jedynie pozór. Andrew buduje bazę, Colin parska na poły rytmiczną nadbudową. Od dawna są już jednym ciałem, które wije się w konwulsjach. Drummer szczytuje kreatywnością, saksofonista jest z nim w każdej sekundzie tej eksplozji. Trzecia część, to poniekąd ciąg dalszy tej błyskotliwej apokalipsy. Każdy nerw naciska tu na nerw interlokutora. Full drive, straight to hell or heaven, what they want! Kolejna opowieść zaczyna się, jak na warunki tego nagrania, dość spokojną, perkusjonalną introdukcją, która przemyca źdźbła rytmu. Colin włącza się strumieniem melodyjnych fraz, które w ułamku sekundy stają w płomieniach. What a game!

Piąta improwizacja ponownie nie zabija nas pierwszym dźwiękiem, szuka klimatu, który starają się kreować saksofonowe drony i skrupulatna (acz już dynamiczna) zabawa w liczenie krawędzi werbla i tomów. Muzycy potrzebują niespełna 120 sekund, by wejść w tryb hardcore free jazz. Narracja toczy się bardzo dynamicznie, ale faluje jej intensywność i moc. Popis techniki i kreatywności dzieje się na naszych oczach, a tym bardziej, w naszych uszach. Po drodze napotykamy jeszcze na zwarte solo saksofonu (drżenie i wertykulacja tuby!) i jeszcze krótsze solo perkusji. Najdłuższa improwizacja wieńczy swój los, oczywiście, w płomieniach ognia. Szósta część już definitywnie daje nam chwilę wytchnienia. Szumy z tuby z dronowym przydźwiękiem, szelest perkusjonalii. Piękny kosmos spowolnienia, rezonansu, kind of crazy ballad. Saksofon śpiewa naprawdę rzewnie, perkusja stawia na small accidents. Finał tej po prawdzie genialnej płyty znów stawia nas na baczność! Wysoko zawieszony alt mości się na talerzowej ekspozycji. Duet szuka tempa, ale nie jest nadmiernie zdeterminowany w tym dziele. Po pewnym czasie tempo jednak dopada muzyków, którzy znów zlepieni w jedno ciało, niczym syjamskie kocury, tanecznym krokiem prowadzą nas (który to już dziś raz?) w samo serce ognia. Amazing!”

SERRIES/VERHOEVEN/WEBSTER – PRAXIS (CD)

“Op 3:11 vindt saxofonist Colin Webster een hoge noot die in eerste instantie klinkt als een fel versterkte kiestoon, en omdat hij zo lang aangehouden wordt, kijk je toch even bezorgd op naar de display van de cd-speler – hij loopt toch niet vast, zeker ? Maar dan brengt Webster in samenspraak met het snarenspel van gitarist Dirk Serries en pianist Martina Verhoeven een ontroering teweeg die niet evident is bij experimentele muziek als dee, die met een hoge abstractiegraad veel van de luisteraar en nog meer van de spelers vraagt. Het mooie van Praxis is dat het trio de abstractie voortdurend doorbreekt, en de inzet van de muziek manifest maakt. In de verkenning van het tijdseffect zijn er prachtige passages waarbij de tijd in de muziek wordt stilgezet, of juist het verstrijken ervan zeer indringend voelbaar gemaakt. Met een surplus aan concentratie en volledige onstentenis van gemakzucht is Praxis een geweldig spannende plaat. Niet omdat de muzikanten per se zoekende zijn, maar omdat ze gaandeweg zoveel vinden.” (MA)

SETT – FIRST AND SECOND (CD)

“De naam van het label maakt duidelijk dat er geen platgetreden paden worden opgezocht. 20 snaren, bespeeld door 4 muzikanten, dompelen je onder in een bizar universum dat op het eerste gehoor meer kakafonie dan muziek baart. Zelfs de hoestekst waarschuwt een ongewone muzikale caleidoscoop. Het Brits-Belgisch kwartet brengt 2 lange improvisaties die de luisteraar uitdagen om de flow, de densiteit en de interactie tussen de 4 avantgardisten te ontdekken. En waarempel, wie moeite doet om zich te laten onderdompelen in de onconventionele klanken en texturen, wordt beloond met een bijzondee maar best individueel te beleven auditieve ervaring.” (GR)

DANIEL THOMPSON – FINCH (CD)

“Thompson behoort tot de school van Britse gitaarexperimentalisten waar ook Bailey, Frith of Russell deel van uitmaken. Het titelstuk heeft hij thuis opgenomen in London, maar de 4 genummerde improvisaties zijn ontsproten aan een sessie in de Sunny Side Studio in Anderlecht. Nummer 1 vormt de zachte aanloop naar de hevige tweede waar Thompson klinkt als een gitaaranalfabeet die op zoek gaat naar tonen, klanken en onconventionele geluiden. 3 is meer van dat, maar bevat een meditatieve fase waarin een mooie dialoog met de stilte wordt aangegaan. 4 releveert dan weer de poëtische kant van de gitarist. Daarmee is de lijn voor de hele plaat uitgezet. Thompson heeft een hevige, heldere aanslag en weet zich telkens te redden uit de knopen en vallen die hij zichzelf heeft opzet. Finch is een fascinerende exploratie van de akoestische gitaar voor het juiste moment.” (GR)

Visit the magazine here.

Really interesting and nice interview with the great Colin Webster. Absolutely recommended and great to see and hear such praise for this fantastic saxophone player and label member.

Beautiful set of photographs from Peter Jacquemyn & Dirk Serries’ duo live set at Lokerse Jazzclub on September 5th, 2020. Photos by Cedric Craps.