In the first half of another troubled year we released our first two vinyl albums – a series of vinyl releases dedicated to solo improvisation – more albums in the pipeline but due the severe pressing delays they are unfortunately postponed to a later tbc release date. GONçALO ALMEIDA’s ‘Monologos A Dois’ was one of those and a beautiful solo album by this great Portugese musician. NIEUWE NOTEN just published a new review which kindly reminds us that this album is still available from our bandcamp and store.

“De contrabas als solo instrument, het is nog steeds een relatieve zeldzaamheid. Je moet het durven als bassist, je werkt altijd relatief op de achtergrond en ineens sta je in de schijnwerpers. Vorig jaar bracht Ingebrigt Håker Flaten zo’n bewijs van zijn kunnen uit, het prachtige ‘Till Anna’, terwijl die andere grote bassist, Meinrad Kneer, ‘Vocabularies’ realiseerde. Beiden kwamen hier niet aan bod, tijdgebrek. Portugese Rotterdammer, Gonçalo Almeida, kwam begin dit jaar met een solo album, het bij A New Wave of Jazz verschenen ‘Monólogos a Dois’. Almeida is een veelzijdig bassist, dat zagen we gisteren reeds naar aanleiding van zijn bijdragen aan het Hydra Ensemble en The Selva. De lijst van samenwerkingen en groepen is lang en lijkt alleen nog maar verder uit te dijen. Opvallend daarbij is de grote diversiteit aan muzikale stijlen, lopend van jazz, aan hedendaags gecomponeerde muziek verwante vrije improvisatie tot meer rock georiënteerde muziek. En nu ligt er dus een solo album, ‘Monólogos a Dois’ dat bestaat uit twaalf genummerde stukken, volgens mij zijn eerste. We beginnen melodieus, met verstilde kracht aan het eerste en tevens langste stuk, waarin Almeida direct laat horen dat hij in meester is op dit boeiende instrument. Het bereik mag dan bescheiden zijn, met een veelvoud aan technieken valt er een wereld aan geluid uit te halen. Doet hij dat in dit eerste deel met zijn strijkstok, in het tweede volstaan zijn vingers. Bedachtzame, onregelmatige patronen ontvouwen zich. Een virtuoos betoont Almeida zich hier niet, hier geen uitzinnige bewegingen, knarsende snaren en het oprekken van het spectrum met ondersteunende middelen. Almeida houdt het klein en weet zo uitstekend in te spelen op onze emoties, vooral daar waar de ingetogen klanken klinken, waar de toon de stilte nadert, we enigszins wegdromen. De delen vijf en negen zijn hier mooi voorbeelden van, al zitten er ook in de overige delen fragmenten waarop deze beschrijving van toepassing is. En natuurlijk horen we ook hier elementen uit de jazz, maar evengoed draagt deze muziek sporen uit de hedendaags gecomponeerde muziek in zich en horen we de invloed van folk.” Nieuwe Noten – The Netherlands

Also for JOHN EDWARDS & DIRK SERRIES’ MELANCHOLIA album on A New Wave Of Jazz the first review is in, again courtesy of Moors Magazine. The album is available from our site and bandcamp, also in a fantastic pre-order bundle holding all 3 new releases, free of worldwide shipping !

“Geïmproviseerde muziek wordt vaak al te gemakkelijk simpelweg jazz genoemd, maar de avontuurlijkste improvisatoren kun je bijna niet categoriseren, ze gaan op zoek naar de grenzen van de muziek en van het samenspel en creëren zo regelmatig een nieuw soort muziek waarbij je als luisteraar alleen maar met open mond van verbazing en bewondering kunt zitten luisteren. Contrabassist John Edwards en gitarist Dirk Serries zijn allebei overduidelijk virtuozen op hun instrument, maar ze zijn ook in staat om ons dat te kunnen laten vergeten, doordat ze zich vol overgave in het avontuur storten en samen proberen te ontdekken wat hun instrumenten aan grenzen hebben, wat ze samen kunnen oprekken aan die grenzen en hoe ze samen een verhaal kunnen maken. Ze vallen nogal stevig met de deur in huis, met een improvisatie die bijna chaotisch lijkt te beginnen, en die nog niet of nauwelijks aan de titel Melancholia doet denken, maar dat verandert al vrij snel, met name als Edwards de strijkstok erbij pakt en de bas op zijn donkerst laat grommen. De twee stukken op Melancholia, die samen ongeveer drie kwartier duren, zijn spannend van begin tot eind, en variëren van vrolijk woest uitbundig tot somber fluisterzacht en bloedmooi. Achtergrondmuziek is dit niet, maar wel muziek voor iedereen die bereid is samen met de musici op avontuur te gaan naar onbekend muzikaal terrein. Als je de muziek soms wat weerbarstig vindt kan ik je alleen maar aanraden wat vaker te luisteren, want dit is ook weer een van die plaatjes die bij herbeluisteren alleen maar beter wordt. Een groeiplaatje. Mooi mooi.” Moors Magazine – The Netherlands

Luckily a bit of better news arrived today as well with this fresh and first review of ‘CURE AND MOUND’, this amazing, powerful and overwhelming album by ANTON MOBIN and MARTINA VERHOEVEN.
Reviewed (in Dutch) on the Moors Magazine website. Available as pre-order bundle with the other 2 new releases or seperately on bandcamp or through our site.

“Anton Mobin, prepared chamber, en Martina Verhoeven, piano. Samen namen ze twee stukken geïmproviseerde muziek op, het eerste, Cure, ruim drie kwartier lang, het tweede, Mound, bijna een half uur. Eerst even over die “prepared chamber” van Mobin – dat kamertje blijkt een houten kistje te zijn waarin Mobin van alles verstopt heeft aan elektronica en andere wonderen, waarmee hij geluiden tevoorschijn kan toveren die variëren van fluisterzacht en melodieus hummen en zingen tot agressief grommen en brullen. Anton Mobin lijkt in eerste instantie degene die bepaalt wat er gebeurt in dit improvisatie-experiment, en Martina Verhoeven gaat het gevecht met de geprepareerde kamer van Mobin aan. Maar al snel wordt het een subtiel samenspel dat het ene moment woest verloopt en even later als een kabbelend beekje kalmpjes tot rust lijkt te komen, al moet je als luisteraar constant alert blijven, want achterover leunen is er niet bij – dit is geen achtergrondmuziek. Zet de koptelefoon maar op en ga met aandacht luisteren. Dan zul je een aantal keren goed door elkaar geschud worden, maar je blijft goed wakker bij deze fenomenale improvisaties, die, zoals dat wel vaker bij geniale duo-improvisaties het geval is, steeds beter lijken te worden als je ze vaker beluistert. Bereid je voor op onbekende geluiden, op een ongebruikelijke manier van pianospelen en op een fenomenaal muzikaal avontuur. Een subliem album en een absolute aanrader voor iedereen met open oren.” Moors Magazine – The Netherlands

Unfortunately to this never-ending pandemic, yes we’re stuck in a loop, and the extension of the severe restrictions in The Netherlands, we are unfortunately forced to cancel our second label event at the beautiful PlusEtage venue in Baarle-Nassau (NL). It was going to be an amazing evening with a unique quartet of Tom Malmendier on drums, Emilie Škrijelj on accordeon, Dirk Serries on guitar and John Dikemand on sax. Truly sorry.

The first review for the fantastic ‘THE OTHER LIES’ album by TOM JACKSON and COLIN WEBSTER, set for official release on January 15th 2022. The album is of course available as pre-order from our site and on bandcamp, and as bundle with the other 2 releases.

“Ik ben erg gecharmeerd van de geïmproviseerde muziek die tegenwoordig uit Engeland komt, uit de kringen rond gitarist Daniel Thompson en zijn nieuwe platenlabel Empty Birdcage Records en de mannen van The Remote Viewers die hun albums ook al op van die fijne in karton gevatte cd’tjes uitbrengen. Daniel Thompson maakte onlangs een geweldige opname samen met saxofonist Colin Webster, en die naam kwam ik nu weer tegen bij een Belgisch platenlabel, dat sterk aan die Britten doet denken, ook in de vlekkeloze uitvoering van de hoesjes – mooi vormgegeven met een prima tekst. Het is het label van Dirk Serries en het heet New Wave of Jazz, en het is echt een platenlabel om heel goed in de gaten te blijven houden. Saxofonist Colin Webster speelde samen met klarinettist Tom Jackson, en ze speelden op 28 februari 2021 in de Peckham Road Studios zes improvisaties die samen ruim een uur duren. Webster speelt alt- en baritonsaxofoon, Tom Jackson klarinet, en de twee maken een verbijsterende muzikale trip waar ik enorm blij van werd. Ik laat bij grote uitzondering dit keer drie fragmenten horen uit één stuk, gewoon om te laten horen hoe het na een aantal minuten kan veranderen. De composities zijn gewoon Romeins genummerd, van I tot en met VI, en de fragmenten komen uit II, het tweede stuk dus, dat bijna dertien minuten duurt. Dit is muziek die mijn hoofd helemaal leeg blaast, en waar ik zelf kraakhelder van word, alleen al door er onbevangen naar te luisteren. Eén luistersessie, en ik kan er weer een week tegen, en dat meen ik echt. Ik geef toe, het is geen achtergrondmuziek – je moet er voor gaan zitten en er echt naar gaan luisteren (liefst met een koptelefoon op, zodat je niet afgeleid wordt), maar dan heb je ook de luisterervaring van het jaar. Ik vind het telkens weer licht verbijsterend dat muziek die al improviserend ontstaat, door twee musici die elkaar volledig aanvoelen en uitdagen, maar muziek dus die op het moment ontstaat, en waarvan altijd gezegd werd dat je erbij moest zijn geweest, dat die muziek zo geweldig goed overeind blijft, en zelfs beter en beter wordt, als je hem vaker en vaker beluistert. Daarom ben ik die liefhebbers die de opnames maken en er cd’s van maken en die de wereld in sturen ook immens dankbaar.” Moors Magazine – The Netherlands