A nice review on the JAZZ & MO website, courtesy of Guy Peters. The album is available through our bandcamp store.

“Met drie studioalbums, vier live-releases en een aantal tournees heeft het Belgisch-Britse Kodian Trio een aardige reputatie opgebouwd binnen de Europese improvisatiescene. Het trio verenigt de aandacht voor textuur en detail die vaak geassocieerd wordt met de ‘Engelse school’ met de felle urgentie van de ‘fire music’ van de jaren zestig en zeventig. Het resultaat is een wringende cocktail op de wip tussen Europese vrije improvisatie en snedige freejazz. Dirk Serries’ ontregelde spel op de elektrische gitaar fungeert daarbij regelmatig als ideaal contrast voor de indrukwekkende beheersing van saxofonist Colin Webster (hier op alt) en de veelzijdigheid en intuïtie van Andrew Lisle. De titel – ‘Disengage’ betekent zoiets als ‘loskoppelen’ – suggereert al een koerswijziging, en die heeft vooral te maken met de aanwezigheid van twee gasten: pianiste Martina Verhoeven (Serries’ partner), een autodidact die een heel eigen stijl ontwikkelde, en trompettiste Charlotte Keeffe, die goed op weg is om een sleutelspeler van de Britse scene te worden. Zij zorgen voor een verbreding van de groepssound, die aanvankelijk minder puntig en explosief lijkt, maar eigenlijk gewoon het geweer van schouder verandert. Er zijn volop momenten die gevuld worden met een pointillistisch klankenspel en ingetogen heen-en-weer-gekaats van ideeën, maar zodra de collectieve motor aanslaat beland je in een krachtige wervelwind van geluid. Die jaagt een verfrissende en soms genuanceerde wind door het Kodian-universum, dat zo in beweging blijft met een halsstarrig negeren van die automatische piloot.” Jazz&Mo – Belgium

MOORS MAGAZINE (The Netherlands) just reviewed our recent release : LIVE AT PLUS-ETAGE VOLUME 1. They divided the review in 3 parts, each review dedicated to one of the 3 discs / concerts.
The release is of course available from our bandcamp store.

“Het label A New Wave of Jazz van de Vlaamse gitarist Dirk Serries blijft verrassen met fraaie albums. Dit keer gaat het om een driedubbele cd met drie concerten in een reeks Live at Plus-Etage, opgenomen in PlusEtage in het Nederlandse Baarle Nassau op drie avonden in drie achtereenvolgende maanden in 2022. Omdat elke cd een totaal andere sfeer uitademt bespreek ik ze apart. Eerst de eerste schijf.

Disc One – Charlotte Keeffe, trompet en flugelhorn en Andrew Lisle, drums spelen twee titelloze stukken, waaruit ik je steeds twee fragmenten laat horen. Het eerste stuk, dat ruim achtentwintig minuten duurt, begint met een lekker losjes drummende Lisle, waarna Keeffe hortend en stotend erbij komt, langzaam de spanning opbouwend. Energiek, vrolijk, met humor, en spannend, zoals improvisatie voor zowel spelers als luisteraars vaak heel spannend is.

Het tweede stuk, dat met ruim eenentwintig minuten iets korter is, begint prachtig met Lisle suizend op de bekkens, en ook hier word je als luisteraar al snel naar het puntje van je stoel gebracht, want de spanningsboog blijft hoog, en elke keer als je denkt dat hij wat gaat zakken pakken ze de draad weer op een hele fraaie manier op. Luister vooral ook naar het uitbundig grappige en daarna mooi stille einde.

Alleen voor dit album is het al de moeite waard om deze driedubbelaar aan te schaffen, want ik heb hem persoonlijk eerst drie keer gedraaid voordat ik naar de tweede schijf overstapte. Muziek voor avontuurlijke luisteraars – die kunnen er dan ook heel lang van genieten.” Moors Magazine – The Netherlands

“New Wave of Jazz betekent geïmproviseerde muziek, muziek voor avontuurlijke luisteraars. Het is met muziek net als met eten, je moet langzaam meer leren waarderen – ik heb olijven moeten leren eten, en naarmate er meer bijzondere buitenlandse restaurants bijkwamen ben ik veel meer smaken gaan waarderen, en ik ken nog steeds mensen die niets van sushi moeten hebben.

Ik was naar de muziek van de tweede schijf van Live at Plus-Etage aan het luisteren tijdens het strijken (strijken en muziek luisteren gaan wat mij betreft perfect samen, en ik heb de huiskamer dan voor mij alleen) toen er iemand binnenliep die al na een halve minuut riep: “Hoe kun je hier naar luisteren? Wat een vreselijke pokkeherrie!” Ik reageerde stomverbaasd en zei dat hij zijn oren misschien eens moest laten uitspuiten en dat hij in ieder geval de moeite moest nemen even wat beter te luisteren.

Want deze muziek beluister je niet als achtergrondmuziek, of als entertainment, het is geen songfestivalmateriaal en heeft geen Top-2000-potentie. Hier hoor je musici die de grenzen van de mogelijkheden van hun instrument aftasten, die op een ongebruikelijke manier muzikaal met elkaar in gesprek gaan en daar een spannend verhaal van maken, waarbij humor vaak ook toegestaan is, want het is geen bloedserieuze piepknormuziek, maar een vitaal, energiek spel dat steeds spannend is, zowel voor de musici als voor de luisteraar.

Stefan Keune op sopranino, Dirk Serries op gitaar en Benedict Taylor op viola maken het in de twee stukken die ze in september 2022 in Plus-Etage in Baarle-Nassau speelden wel heel spannend, met soms fluisterzachte passages. Daarom beluister ik deze muziek het liefste door een koptelefoon. Luister naar de fragmenten die ik uit de twee titelloze stukken heb geknipt en je krijgt een idee van het concert dat bijna een uur duurde. En bij elke draaibeurt hoor je weer meer details en finesses. Mooi.” Moors Magazine – The Netherlands

“In Baarle-Nassau werden in Plus-Etage in april, september en november 2022 concerten opgenomen in de reeks A New Wave of Jazz live events, en dat leverde een verrassend driedubbel-album met drie totaal verschillende bezettingen, waarvan dit derde duo misschien wel het verrassendste is van de drie, want je zult in de wereld van de improvisatie niet snel twee contrabassisten alleen samen zien spelen. Martina Verhoeven kende ik vooral als pianiste, maar ik wist dat ze meer instrumenten beheerst. Hier neemt ze de contrabas op samen met Gonçalo Almeida, die ik ken van het Hydra Ensemble en wat andere projecten. Samen zijn ze hier ruim veertig minuten lang alle mogelijkheden van de contrabas aan het verkennen, strijkend, plukkend en onderzoekend, en vooral ook samenspelend, elkaar uitdagend, en elkaar tot grote hoogten opzwepend. Spannend van de eerste tot de laatste noot. Prachtige meeslepende muziek, die je soms totaal doet vergeten dat je naar contrabassen zit te luisteren. Eén lange improvisatie die je ademloos van bewondering achterlaat. Een stuk muziek dat uitnodigt om er veel vaker naar te luisteren, want de finesse en de elegantie van deze twee rasmusici is ongeëvenaard.Mooi, en een fraaie afronding van deze drie-dubbel-cd.  Live at Plus-Etage Volume 1 heet dit drieluik, dus we kunnen meer verwachten. Ik zit al handenwrijvend klaar.” Moors Magazine – The Netherlands

VITAL WEEKLY (The Netherlands) is first with their review of our most recent release : LIVE AT PLUS-ETAGE VOLUME 1. A 3CD set that brings together 3 beautiful live label events, held at jazzvenue PlusEtage. This 3xCD set is available from our bandcamp store.

“Two duos and one trio took the stage at Plus Etage in Baarle-Nassau, The Netherlands; however, much to my surprise, on three different, non-consecutive nights. I had not heard of this stage, but I don’t move around in free improvisation circles; I know very little about free improvisation, so I am a mere amateur reviewer. This new triple CD package sees a change in cover design, and this time there are no liner notes by Guy Peters.
On the first disc, we find a recording from April 29, 2022, by Charlotte Keeffe on trumpet and flugelhorn and Andrew Lisle on drums. The latter is no stranger to this label. Keeffe’s name also turned up a few times, playing with various musicians, such as Deludium Skies, Day Evans Dale Ensemble and Kodian Plus. There are two lengthy cuts on this disc, with a relatively traditional free improvisation, free jazz approach. The instruments are recognizable, and the two have a lively interaction. For most of the fifty minutes, the energy levels are pretty up, and there is great action and reaction between the two players. Only, occasionally they seem to ‘lose’ it, or, instead, they pull back and shift into a slower gear, finding a new place to start and get the ball rolling. I am sure it isn’t easy to keep a high energy level going for a long time. For all I know, this is part of the process—a refined work.
The second is the trio recording from September 30, 2022. On stage label boss Dirk Serries (archtop guitar), Benedict Taylor (viola) and Stefan Keune (sopranino saxophone). Here too, Keune is, for me, a relatively new name. His name only came up once, albeit also on this label. Maybe it is the nature of the instruments, but the music sounds ‘smaller’, even when this trio displays great hecticness in playing the instruments. Not exclusively, but there is a lot of scratching and scraping of instruments, and lots of small notes fly around like shards, falling and tumbling around. Also, on this disc, there are two lengthy pieces of music (ten minutes more than on the first disc), which is quite an exhausting experience (and, mind you, I didn’t play this release in one go; I spread it over three days). More than on the first disc, the energy levels were way up, the sound even more fragmented, and I needed a short break when the music was over.
The final disc was recorded two months after the second disc and had a duo of Martina Verhoeven and Goncalo Almeida. They both play the double bass, which, I believe, is a first for Verhoeven. She usually plays the piano, but this is not the first time this label sees musicians switching instruments – “I never played this instrument, so I think I can”. At forty-two minutes, this disc is the shortest in this package. While not free of some nervous and hectic, there isn’t the same level of energy, which (and I am thinking here of the listener who goes for the experience of playing all of these in a row) makes, perhaps, a good moment to relax, a bit, because it’s not always the most reflective music. It is, so I guess, within the nature of the instrument used. The low end of the bass plays a role here. Interestingly they also use small bells at one point, and I believe I also heard voices. I might be wrong. Quieter at times but still very much the work of free improvisation and another fine work with some significant interaction between these two players. ” Vital Weekly – The Netherlands

Here’s some extra photos, captured by PlusEtage photographer Marcel Thomassen of the fantastic concert MARTINA VERHOEVEN & TEUN VERBRUGGEN put on last Saturday at our 7th label event at the intimate PlusEtage in Baarle-Nassau (The Netherlands). Thank you Marcel.

In tropical temperatures, for our 7th label event at PlusEtage, MARTINA VERHOEVEN & TEUN VERBRUGGEN challenged each other musically yesterday and raised the intensity even more. Absolutely blazing concert and Ella & Eddy Westveer of JAZZRADAR were there and were so kind to capture not only the fantastic performance with beautiful photography but also wrote a superb review. Thank you.

Live at Plus-Etage Volume 1. Het is de titel van een driedubbel album, opgenomen door Dirk Serries tijdens drie verschillende concerten in 2022. Op één ervan speelt hij zelf (met Stefan Keune en Benedict Taylor) en op een andere speelt Gonçalo Alemeida met Martina Verhoeven, beiden op contrabas. Het waren unieke optredens, want volledig vrij geïmproviseerd en dus eenmalig. Serries presenteerde het album op bovenkamer van de PlusEtage. En hij kondigde het concert van de avond aan terwijl de thermometerwaarden buiten langzaam onder de dertig graden kropen. De nieuwe improvisatoren maakten zich ondertussen gereed om zich nog warmer te spelen: Martina Verhoeven (piano) en Teun Verbruggen (slagwerk).

UITDAGERS
Verhoeven beroerde de snaren van de standing piano vooralsnog zonder de witzwarte toetsen te raken. Verbruggen trommelde wat en rommelde wat achter zijn kit op zoek naar een vorm van harmonie. Beiden zijn bezig met ritmiek en zoeken verbinding. Ze voelen elkaar goed aan zonder één moment oogcontact of onderliggende afspraken. Go with the flow. Of juist de uitdaging zoeken en elkaar prikkelen. De ramen van de zaal staan open. De altijd in de zomeravond aanwezige merels mengen zich ongevraagd in het gesprek. Ook de kerkklokken van Baarle-Nassau en Baarle-Hertog laten zich niet onbetuigd. Drummer en pianist toonden dynamiek en kleurden beiden lekker buiten de lijntjes. De overgang van rustig naar een onweersachtige dreiging kon ook verrassend abrupt gaan. Dan: een klein moment van oogcontact en het is pauze!

SAMENWERKING
Drummer Teun Verbruggen is een bekende Belgische jazzdrummer met een goed gevulde agenda. Voordat hij in het trio van Jef Neve speelde, was hij al een bevlogen improvisator. Daarna werd hij letterlijk een beeldbepalende drummer bij Flat Earth Society waarmee hij de wereld over reisde. Ook veel andere jobs van eigen of andere projecten (Warped Dreamer, Too Noisy Fish) slokten de nodige tijd op. De corona-tijd bezorgde hem andere inzichten en leerde hem anders te kijken en denken. Dat leverde ook nieuwe prioriteiten, die nu langzaam aan het neerdalen zijn. Het kleinschalig optreden en gevoel voor de details passen daar prima bij. Toen hij Verhoeven jaren geleden al eens tegenkwam, ontstond er een klik. In duo improviseren is de resultante van die klik.

BEELDEN
Na een verkoelend dronk volgde een tweede set. Wie zich mee wilde laten voeren in de vrije ter plekke ontstane improvisaties mocht ook gebruik maken van de eigen fantasie. Je zou het als een caleidoscopische abstracte film kunnen beschouwen, maar ook meer grijpbare beelden dwongen zich aan de bezoekers op. Verhoeven vertelde dat ze vaak zelf een concreet verhaal in haar hoofd heeft om daarmee het concert in te gaan. Wat een ieder op het netvlies kreeg door zich over te geven aan dit samenspel weten we niet. Het publiek was in ieder geval muisstil.  En juist voordat de torenklokken sloegen, keken de improvisatoren elkaar in de ogen en de ingezette finale werd definitief. Stilte! Daarna een dankbaar applaus!

MARTINA VERHOEVEN + TEUN VERBRUGGEN
Martina Verhoeven – piano
Teun Verbruggen – drums en percussie

PlusEtage, Baarle-Nassau (NL)
10 juni 2023
Tekst en fotografie: Ella & Eddy Westveer