VISTAS

Ken Waxman of JAZZWORD just reviewed HYDRA ENSEMBLE’s VISTAS album, out on A New Wave Of Jazz. Order it here.

“Reformatting and reimaging the string ensemble – one of the key configuration of Western music – is what unites these absorbing sessions. Coming from different countries and reconstituting the groups in unique ways is what makes each session equally fascinating. With an immersion in notated and aleatoric music is the Rotterdam-based Hydra Ensemble. Its make-up includes two cellists: Swiss Nina Hitz and Croatian Lucija Gregov, Portuguese double bassist Gonçalo Almeida and Dutch electronics artist Rutger Zuydervelt. All have familiarity with the improv world, with the bassist also a member of bands like Spinifex. Although Vistas is far removed from mainstream Jazz, its electro-acoustic, string-oriented five-part suite still reflects the music in its broadest sense. That’s because the thumping vibrations and sul tasto slices from Almeida set up one paradigm, while the crackling and droning voltage  pulses set up another with the two cellos negotiating in-between. These sul tasto string expositions squeak like bed springs alongside Zuydervelt’s live processed electronic hisses and crackles during “Vista II”  until they join with the double bass for speedier cross pulses that usher in more extended and swifter techniques. Layering Almeida’s stentorian plucks with shifting cello techniques. including string loosening and shakes, unison allegrissimo slices moves past electronic wave forms to reach a penultimate sequence that lacerates the narrative with triple stopping and col legno woody slaps. As ring modulator-like clanging and intermittent oscillated whistles further fragment the theme, it’s up to mandolin-like frails from the cellist to reassert a linear melody. The concluding “Vista V” firmly knits these strands. Measuring programmed animalistic howls and near-verbal mumbles with more formalized unison string patterns, both contributions to the improvisation are highlighted. Stretching the exemplar still further in the final sequence, the tempo skyrockets to prestissimo, the cellos twang and stretch string strops in contrapuntal challenges to twists and vibrating voltage tones as stolid double bass stops hold together timbral differences until the group improvisation stops, starts again and fades away. String ensembles may be as generic as ballads to Western Music, yet these group show how much beyond the expected can be accomplished with forethought and skill.” Jazzword – Canada

BATCH OF 4

Belgium’s JAZZ’HALO webzine just published reviews, written by Georges Tonla-Briquet, of our latest 4 cd releases. All titles are still available through our bandcamp site.

Vier nieuwe releases van het label met de minimalistische hoesontwerpen weerspiegeld in extreem maximalistische improvisatiemomenten.

Serries/Thompson/Verhoeven
Today And All Tomorrows

nwoj0049

Een snarentrio met bekende namen bij new wave of jazz: gitaristen Daniel Thompson en Dirk Serries samen met contrabassist Martina Verhoeven. De opnamen hadden zoals regelmatig het geval is, plaats in de Sunny Side Inc. Studio (Anderlecht) en dit op 9 augustus 2019. Zoals in het verleden al eens gebeurde geen titels maar een nummering van I tot VI.

Eerste vaststelling is het stereo-effect door het geluid van de instrumenten op te splitsen en via de onderscheiden kanalen te sturen. Een luisterervaring die het best tot zijn recht komt met koptelefoon. En dan begint het fascinerende spel van actie en reactie, van vraag en antwoord, van stilte en zacht geschuifel over de snaren. Het hanteren van de strijkstok op de contrabas door Verhoeven sluit naadloos aan bij wat beide gitaristen uitvoeren. Voor de meer uitgesproken actiescènes grijpen ze terug naar een percussieve en picking gerelateerde aanpak. Echte verbrijzelingen van de intense sfeer blijven gelukkig achterwege. De drie excelleren dankzij een stilistisch en conceptuele taal conform vertrouwde opvattingen maar creëren desondanks een luisterspel als een auditief logogrief.

Rennie/Roberts/Serries
Translucence

nwoj050

Net voor de eerste lockdown hadden Tullis Rennie (trombone), Cath Roberts (baritonsax) en Dirk Serries (akoestische gitaar) afspraak in de Sunny Side Inc. Studio. Het uiteindelijke resultaat vatten ze samen in een opname van vijfenveertig minuten, opgedeeld in ‘Match’, ‘Moving Sideways’, ‘Translucence’ en ‘Found Within’.

Serries zet in op nerveus tokkelende wijze terwijl de blazers in stotterende telextaal hun eerste impressies weergaven. Geleidelijk aan werken ze compacte thematieken uit. Rennie en Roberts versluieren en accentueren daarbij afwisselend de expliciete klankkleuren van hun instrument waardoor zich heel aparte sonoriteiten ontspinnen. Stiltes vormen een wezenlijk onderdeel (‘Moving Sideways’!). De uitvoerders leggen hiervoor een ongelooflijke beheersing aan de dag. Een heterogene wisselwerking tussen roerloosheid en buigzaamheid is de rode draad. Voor wie met de aandachtsspanne en de nieuwsgierigheid van ornithologen, verdoken en vol spanning gefascineerd naar de conversaties van vreemdsoortige specimens kan luisteren.

Hydra Ensemble – Vistas
nwoj0051

Vijf improvisatieperspectieven (‘Vista I-V) gebracht door Gonçalo Almeida (contrabas), Lucija Gregov (cello), Nina Hitz (cello) en Rutger Zuydervelt aka Machinefabriek (electronics). Het begint allemaal in pure John Carpenter-stijl, donker en onheilspellend als diens soundtracks voor onder meer ‘Escape From New York’ en ‘The Fog’. Ze maken niet meteen gebruik van een resem expliciete effecten maar bouwen gaandeweg een verontrustende sfeer op door onderhuidse spanningselementen. Een scenario dat stap voor stap aangevuld wordt met repetitieve clusters en monolithische patronen die de bewust ingebouwde vacuüms opvullen. Ook hier wederom een sublimeren van dominante stiltes als mantra. Met net iets meer onstuimige passages zoals in het tweede deel van ‘Vista III’. De inleiding van ‘Vista IV’ leunt dan weer aan bij een Indisch harmoniumpalet en evolueert verder naar geluidstaferelen zoals deze in druipsteengrotten waar vallende druppels door de jaren heen stalagmieten en stalactieten creëren. Inclusief een catharsisontknoping op het einde. Afhankelijk van elkeen zijn fantasie en ervaring met dergelijke compositiemethodes roept dit alles bevreemdende of dromerige visioenen op.

Onno Govaert/Verhoeven/Serries
Twofold

nwoj0052

Een dagje samen improviseren door drummer Onno Govaert, gitarist Dirk Serries en pianiste Martina Verhoeven leverde bovenvermelde dubbel-cd op. Een mikadospel van drie specialisten ter zake die weliswaar hun eigen regels en assimilatieprocessen opstellen. Misleiden ze elkaar voortdurend of complementeren ze elk voorstel van hun medespeler? De intriges stapelen zich aan een razendsnel tempo op. Het is wel zo dat het telkens om een duo performance gaat waarbij Govaert (Kaja Draksler, Thurston Moore, Terrie Ex) eerst Verhoeven als sparring partner heeft en nadien Serries. In het eerste geval overheerst in soortgelijke context haast automatisch het percussieve aspect. Een toboganrit midden een decor geperforeerd door ontregelde ritmische technieken.

De tweede set met Serries is een logisch vervolg door de gitarist zijn stuiterend en jachtig snarengegoochel terwijl Govaert deze keer al eens meer opteert voor een roffelende werkwijze. Hoedt u voor de energieke finale waarin de heren hun respectievelijke innerlijke duivels ontbinden. Onvermijdelijk duiken er in beide opnamen parallellen op met de werelden van Pierre Boulez, Iannis Xenakis en Karlheinz Stockhausen. Zeker ook voor fans van Lucas Niggli.

© Georges Tonla Briquet

COLIN WEBSTER LARGE ENSEMBLE

This Sunday, August 21st, saxophonist COLIN WEBSTER invites some of his friends and frequent collaborators to form his Large Ensemble. Most of them familiar to followers of our label but in group this is the first time and overwhelming it will be. Join Colin’s tribe at Cafe OTO, London, 2pm (matinee show!). Tickets and all info you can here.

TODAY AND ALL THE TOMORROWS

Known critic EYAL HAREUVENI just wrote a lovely review for SALT PEANUTS (Norway) on SERRIES/THOMPSON/VERHOEVEN’s Today And All The Tomorrow album. The album is available through our bandcamp store.

“Today And All The Tomorrows brings together three free improvisers with singular voices – Belgian guitarist Dirk Serries, the head of the label A New Wave of Jazz, his partner in life and music double bass player Martina Verhoeven (who is also a pianist) and British guitarist Daniel Thompson, who recorded before for A New Wave of Jazz but this is his first recording with Serries and Verhoeven. The album was recorded at the Sunny Side Inc. Studio in Anderlecht on August 2019. Guy Peters, who writes the liner notes to all the A New Wave of Jazz, compares this album to «cinematic experiments that disband linear narratives and opt for less traditional ways of telling a story, by displaying a mood or addressing a theme». No doubt, there is nothing traditional in the intimate dynamics of «Today And All The Tomorrows», and Serries, Thompson and Verhoeven do not attempt to play the acoustic guitars and the double bass in any familiar roles and voices. Verhoeven acts here as the central force that anchors the restless, inquisitive conversations of Serries and Thompson, with timely and precise playing, and all sound eager to take risks and explore fast-shifting dynamics and textures. Peters calls this guitar duo «a slightly deranged parody of rock n’ roll twin guitar attack» and captures some of the ironic elements of Serries and Thompson’s playing and the importance of surprise in the trio dynamics. The intense, physical playing is integrated beautifully with the sparse but deep listening spirit of this meeting and calls for much more sonic adventures of this great trio.”

VITAL WEEKLY REVIEWS 2 CASSETTES

VITAL WEEKLY just reviewed our two newest releases, in our new line of limited cassettes. Both tapes are still available of course as they are officially released next Saturday August 20th.

“Following many CDs, the Belgium imprint A New Wave Of Jazz released a few LPs, and now they are expanding to the world of cassettes. I am unsure if there is a particular reason to switch to cassettes, and I won’t speculate. The first cassette is a sort of split release. Dirk Serries, with his archtop guitar, appears on both sides. On side A, he duets with Anton Mobin and his well-known prepared chamber and on the other side with Quentin Stokart on guitar and amplifier. Nine pieces with Mobin and seven with Stokart. In case you wondered, Wiki can help you with the meaning of the word ‘Stochastic’: “Stochastic refers to the property of being well described by a random probability distribution. Although stochasticity and randomness are distinct in that the former refers to a modelling approach and the latter refers to phenomena themselves, these two terms are often used synonymously. Furthermore, in probability theory, the formal concept of a stochastic process is also referred to as a random process.” The prepared chamber is a box of amplified objects and, as such,
something that works very well with Serries’ playing of the guitar; not too chaotic but very much improvised and there is lots of room for little accidents. Please sit down and play and record the proceedings. The outcome is not decided in advance, but let’s see what happens. That is the approach of Serries and Mobin in a fine duelling duet of acoustic sounds and a guitar. Most of the time, it sounds very much like electro-acoustic music, but then without the electrics. The amplifier used by Stokart indeed might play a role in his duet with Serries, but I fail to hear it. These seven pieces are obviously two guitars and are less electro-acoustic. Here too, there are certain chaotic elements to be noted, but it is also a bit more traditional improvised music, music of the variety that this label has a lot of. These seven pieces are short and to the point, leaping forward, restraint and joyous. A bundle of emotions, I’d say. Lovely stuff!
The other cassette contains a duet between Colin Webster (alto saxophone), a New Wave Of Jazz regular, and Matthew Grigg (guitar, amplifier), whom we heard once before (Vital Weekly 1040). They recorded their music in a single day, following which Serries did the mixing and mastering. I am sure this mixing didn’t interfere with the order of the music; I believe it instead has to do with putting the right balance between these instruments. The eight pieces on this cassette offer some more radical free improvisation music. The alto saxophone is easily recognized, and Webster plays it most chaotic. The guitar is something else. I have no idea how Grigg plays his instrument, but it is barely recognizable as a guitar. I think he mutes his strings and creates mainly a scratching sound. This way of playing instruments results in quite a nerve-wracking spiel between the two players. This cassette lasts fifty minutes, and it is quite a ride; it is a wild but most exhausting one. Indeed, the music has the most overwhelming
quality when played at a maximum volume. But I don’t see any other way to enjoy this music except at total volume. Perhaps, at times a bit too much free improvisation for me, but I enjoyed the sheer brutality here. “