MATTHEW GRIGG and FRISO VAN WIJCK performed a very fascinating double set at PlusEtage as part of our label events. NIEUWE NOTEN was there and wrote a beautiful review (in Dutch). We’ll be back at PlusEtage after the Summer.

“We zijn al ongeveer een half uur onderweg tijdens de eerste set als ik voor het eerst iets hoor dat lijkt op gitaarspel, dat terwijl de Engelse gitarist Matthew Grigg, zoals gezegd, al enige tijd bezig is. Het kenmerkt in hoge mate dit concert in de Plus Etage, georganiseerd door Dirk Serries’ A New Wave of Jazz, waarin niets is wat het lijkt. Een drummer, de al even vrolijk buiten de hokjes kleurende Friso van Wijck en een gitarist, die alles doen behalve traditioneel drummen en gitaarspelen. Wat we dan wel krijgen: grenzeloze creativiteit, volop experiment en een breed scala aan geluiden die ik het ene moment eerder associeer met een wandeling door de natuur en het andere moment met een wandeling door een drukke stad.

En dat alles na een wel heel ingetogen begin. Van Wijck ontfutseld een enkele klank aan een voor mij onbekend klein instrumentje, maar het geluid heeft iets weg van belletjes, terwijl Grigg met een strijkstok zijn gitaar bewerkt, of we de wind horen fluiten en een deur horen klapperen. En wat eerst nog nadrukkelijk gescheiden klankwerelden zijn, kruipt heel geleidelijk naar elkaar toe, haakt in elkaar, terwijl de spanning toeneemt en alles piept en kraakt. En zoals gezegd, lijkt niets in Grigg’s spel op dat van een gitaar en niets in dat van Van Wijck op een drumstel. Sterker nog: zijn trommels dienen als onderleggers voor een scala aan voorwerpen die hij op alle mogelijke manieren bewerkt. En sluit je ogen en je waant je elders. En dan ineens lijkt Van Wijck het even helemaal gehad te hebben met dit gepiel op de vierkante centimeter, een oorverdovend kabaal volgt, zijn voet vindt de basdrum en met zijn handen laat hij de klanken alle kanten op stuiteren. Het is van korte duur, de rust keert terug, het gevaar is geweken en beide musici hervatten hun klankexperimenten.

Mooi om naar te luisteren, maar ook boeiend om naar te kijken. Boeiend om te zien hoe twee musici die elkaar tot vanavond niet kenden en dus ook nooit eerder samenspeelden, samen een bijzonder spannend muzikaal bouwwerk optrekken. Je ziet ze afwachten, kijken en denken, wat past nu? Wat voegt iets toe? Hoe nu verder? Soms liggen die klanken ver uit elkaar, ontstaat er een soort van dialoog, soms kleuren de klanken ook zo goed bij elkaar dat je amper kunt horen waar het vandaan komt.

De tweede set staat vrijwel haaks op de eerste. Zo beheerst en contemplatief als het er in de eerste set aan toe gaat, zo heftig en dynamisch klinkt het na de pauze. Direct schieten de twee in tomeloze actie, waarbij heftige klankerupties de boventoon voeren. Grigg geselt zijn snaren met een trommelstok, Van Wijck slaat er vrolijk op los. In deze set is het veel duidelijker:  een gitarist en een drummer, al is ook hier zeker sprake van experiment en onverwacht spel. Met name wat we van Grigg horen is pure noise en doet me nogal eens denken aan een machine waar nodig een monteur eens naar moet kijken. Pas na een kwartier zijn ze enigszins uitgeraasd, komt de percussie weer in beeld en verrast Grigg ons met luisterrijke strijkbewegingen. Ook nu is het weer Van Wijck die de hectiek erin houdt en op regelmatige basis Grigg’s verrichtingen doorkruist met korte klankuitbarstingen, alsof hij het gevoel heeft dat hij ons luisteraars bij de les moet houden. Dan is het even stil, de set lijkt ten einde, maar nee, Van Wijck krijgt een ingeving, soleert en zet Grigg weer op het spoor. Zuivere noise volgt tot het weer stil wordt en ook de tweede set afgelopen is.”

This Saturday, April 27th, we’re organizing our next label event – in conjunction with PlusEtage. This time is the first duo gathering of guitar experimentalist MATTHEW GRIGG (a fascinating guitarist from Bristol, UK, founder of the interesting Unknown Tongue label and organizer of a very successful concert series) and Dutch percussionist and sound painter FRISO VAN WIJCK, known for his numerous collaborations with the finest of the free impro and free jazz in The Netherlands, Belgium, Portugal, etc.
Note : this concert takes place at the aula of the Cultural Center Baarle-Hertog/Nassau (where the original venue of PlusEtage is situated). All info and tickets here.

UK’s MUSIQUE MACHINE just published a review of our CARLOS ‘ZINGARO’/GUILHERME RODRIGUES/JOSÉ OLIVEIRA’s ZWOSCH ZWOSCH ZWOSCH release. The album is available through our store.

“Zwosch, Zwosch & Zwosch is an improv release that wonderfully swings between the manic and seared, to the more moody and atmospheric. It’s an album/ release that truly keeps the listener firmly on their toes throughout its nearing thirty-three-minute run.

The release brings together three Portuguese improvisers- Carlos “Zíngaro” – Violin, Guilherme Rodrigues – Cello, and José Oliveira – Percussion. The album consists of a recording of a set from the Festival DME – Lisboa Incomum on the 30th of July, 2021.

The single track featured here rolls in at thirty-two minutes & fourteen seconds. We open with a blend of rattling percussive drags, neck saws/pulls, and sudden crashes/ runs. As we move on we go from manic string swoons ‘n’ swipes blended with darting/ shifting percussive tones. Though to drops into broodingly moody droning/ simmer- which are edged by scuttling scraps & rubs. Onto rapidly tightening bass runs, fiddling swoons, and playful ethnic percussive rolls & shifts.

Throughout the three players nicely shifts from one place to the next- with both a feeling of true freedom & flare, yet there are also moments of mood/ near melody too. And I could have easily listened to these three for another half an hour or so, as their playing is both rewardingly eventful and atmospherically fired.

Zwosch, Zwosch & Zwosch is a wonderfully unpredictable improv ride, and you really don’t know what’s around next sonic corner. And this maintains even after a few plays, so it most certainly deserves revisits.”

Their DEFIANT ILLUSION album just received a short but very nice review on the MOORS MAGAZINE from the Netherlands. The album remains available here.

“Bassist Gonçalo Almeida kennen we al van diverse projecten, want deze Portugese free jazz-avonturier gaat het avontuur graag aan, dus elke keer als ik zijn naam zie staan ga ik er even voor zitten, want dan staat er iets bijzonders te gebeuren Defiant Illusion laat zijn samenwerking horen met wat onverwachte partners op het muzikale avonturenpad. Violist Maria do Mar speelt al jaren in de Portugese avantgarde-scene, en dat zij en Almeida een klik hebben vind ik niet zo verwonderlijk. Verrassender is Carla Santana, die akoestische geluiden en elektronica op een verbluffende manier weet te mengen, terwijl José Lencastre met zijn saxofoons op een subtiele manier kleur brengt in de toch al subtiele muziek die hier gecreëerd wordt . De vier musici maken het zichzelf, elkaar en de luisteraar niet gemakkelijk, maar als je er op je gemak voor gaat zitten, koptelefoon op, ogen dicht, en je laat de muziek het even helemaal overnemen, zul je ontdekken dat alles hier klopt, tot in de kleinste details. Improvisatie met soms ruwe randjes, maar ook harmonieuze, ingetogen, bijna verstilde delen. Laat je door dit viertal mee op reis nemen door onbekend muzikaal terrein en geniet! Want deze muziek is veel toegankelijker dan je op het eerste gehoor misschien zou kunnen denken.” Moors Magazine – The Netherlands

The next event in our series, with the help of PlusEtage, is the duo gathering of guitar experimentalist MATTHEW GRIGG (a fascinating guitarist from Bristol, UK, founder of the interesting Unknown Tongue label and organizer of a very successful concert series) and percussionist FRISO VAN WIJCK.
This concert takes place at the aula of the Cultural Center Baarle-Hertog/Nassau (where the original venue of PlusEtage is situated). All info and tickets here.